Menu
Start Dlaczego Dakota? Oferta Cennik Kontakt

Umowy kupna - sprzedaży Usługi dla biur tłumaczeń Druk zamówienia Regulamin usług Płatności Wypełnij deklarację AKC-u Przygotuj dokumentację akcyzową Tanie Bilety Lotnicze Tanie linie lotnicze sprzedaż biletów on-line

Kontakt GG
Numer GG: 2885665 Klikj tu:

Tłumaczymy
angielski chorwacki czeski duński flamandzki francuski litewski hiszpański niderlandzki niemiecki słowacki słoweński rosyjski ukraiński szwedzki włoski

Start niemiecki

język niemiecki

Język niemiecki - język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. Jest bardzo zróżnicowany regionalnie, i niektóre dialekty - takie jak dialekt używany w "niemieckojęzycznej" części Szwajcarii (schweizerdeutsch albo schwyzerdütsch, należący do grupy dialektów alemańskich) - są czasem klasyfikowane jako osobne języki. Najbliżej spokrewniony jest z językiem niderlandzkim, który jednak cechuje bardziej uproszczony system gramatyczny. Dialekty języka niemieckiego (często w kontakcie z innymi językami) odegrały kluczową rolę w kształtowaniu się kilku innych języków. Przykładem jest tu wykształcony w średniowieczu język jidysz oraz język luksemburski. W XIX wieku natomiast z kilku dialektów niemieckich rozwinął się w USA język pensylwański (jeśli nie uznawać go za odmianę języka niemieckiego). Cechą charakterystyczną niemieckiej ortografii jest pisownia wszystkich rzeczowników wielką literą (występująca współcześnie ponadto jedynie w ortografii jęz. luksemburskiego). W 1998 r. wprowadzono reformę (potem kilkakrotnie modyfikowaną) niemieckiej ortografii, która polega m.in. na wariantowym zniemczeniu pisowni niektórych wyrazów obcych, zwiększeniu liczby wyrażeń pisanych rozdzielnie oraz wielką literą, jak również zastąpieniu ß występującego po krótkiej samogłosce przez ss oraz zwiększeniu częstotliwości używania litery ä zamiast e. Nowa pisownia formalnie obowiązuje już w Niemczech i Austrii, jest jednak ignorowana przez największe wydawnictwa prasowe. Dialekty języków zachodniogemańskich w kontynentalnej Europie Dialekty języków zachodniogemańskich w kontynentalnej Europie Wygląd szkolnego pisma ręcznego w języku niemieckim był ściśle uregulowany. Do 1925 r. było to pismo zwane Kurrentschrift (inaczej Spitzschrift), a w latach 1935-1941 Sütterlinschrift (inaczej Deutsche Schrift, patrz: [1]). Do dzisiaj widać te wpływy w piśmie ręcznym starszego pokolenia Niemców. W piśmie ręcznym większość młodszych Niemców i Austriaków mechanicznie stawia poprzeczną kreskę na literze z (tak jak czasem w polskim ż) - nawet pisząc w języku dla siebie obcym (np. angielskim lub polskim). Dzięki temu łatwo rozpoznać rękopis pisany przez osobę, dla której język niemiecki jest językiem ojczystym.nę języka niemieckiego). źródło: http://www.wikipedia.pl