Menu
Start Dlaczego Dakota? Oferta Cennik Kontakt

Umowy kupna - sprzedaży Usługi dla biur tłumaczeń Druk zamówienia Regulamin usług Płatności Wypełnij deklarację AKC-u Przygotuj dokumentację akcyzową Tanie Bilety Lotnicze Tanie linie lotnicze sprzedaż biletów on-line

Kontakt GG
Numer GG: 2885665 Klikj tu:

Tłumaczymy
angielski chorwacki czeski duński flamandzki francuski litewski hiszpański niderlandzki niemiecki słowacki słoweński rosyjski ukraiński szwedzki włoski

Start słowacki

język słowacki

Język słowacki należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki może być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych. Język słowacki jest bardzo blisko spokrewniony z językiem czeskim. Dialekty słowackie znacznie różnią się między sobą, w ich obrębie wyróżnia się 3 zespoły:     * wschodniosłowacki (najbliższy językowi polskiemu),     * środkowosłowacki (posiadający wiele cech wspólnych z językami południowosłowiańskimi, szczególnie słoweńskim),     * zachodniosłowacki (najbliższy językowi czeskiemu). Język słowacki zachował w fonetyce pewne elementy starego języka słowiańskiego, które w polskim już zanikły. Jednym z nich jest iloczas, tj. występowanie samogłosek długich i krótkich. Te pierwsze są w piśmie wyróżnione kreseczką umieszczoną nad literą. Dla przykładu, słowackie a wymawia się podobnie jak w języku polskim przy dosyć szybkim wypowiadaniu słów, natomiast á wymawia się długo, mniej więcej tak, jak polskie aa. Iloczas posiada w języku słowackim funkcję dystynktywną (czasami przesądza o znaczeniu wyrazu), np. krik/krík ("krzyk/krzak"). Ponadto w języku słowackim głoski l i r mogą być zgłoskotwórcze, a wtedy funkcjonują w identyczny sposób, jak samogłoski, to znaczy może padać na nie akcent wyrazowy (np. w dwusylabowych wbrew pozorom słowach vlhký, štvrtok "wilgotny, czwartek") i posiadają iloczas (krótkie l, r i długie ĺ, ŕ). Ta właściwość umożliwia tworzenie zdań, w których nie ma ani jednej samogłoski, takich jak słynne, choć mało sensowne "strč prst skrz krk, srsť, krv" ("włóż palec przez szyję, sierść, krew"). Zanikła w języku słowackim samogłoska y, która jest już od wielu wieków wymawiana jak i (choć nadal zapisywana przy pomocy litery y). Istnieje natomiast rozróżnienie między dźwięcznym h a bezdźwięcznym ch (to pierwsze dla Polaków brzmi jak dźwięk pośredni między ch a g - jak 'ch' w polskich wyrazach tychże albo klechda). Akcent w języku słowackim jest dynamiczny i stały - zawsze pada na pierwszą sylabę wyrazu (również w słowach obcego pochodzenia). Jeśli wyraz poprzedzony jest przyimkiem, akcent pada zawsze na przyimek, np. na Slovensku ("na Słowacji"). Dotyczy to również przeczenia ne- ("nie") przed czasownikiem (które po słowacku zapisujemy łącznie z czasownikiem, wyjątek stanowi tylko oddzielna pisownia przeczenia z czasownikiem byť = "być"). Na przykład: nestačí ("nie starczy"). źródło: http://www.wikipedia.pl