Język chorwacki uzyskał pełną autonomię w latach 90. XX w. Wcześniej, w Jugosławii, chorwacki był oficjalnie traktowany jako odmiana języka serbsko-chorwackiego.

Alfabet używany do zapisu współczesnego języka chorwackiego został ostatecznie ustalony w XIX w. podczas wielkiej reformy językowej. Zawiera on 30 znaków. Są to: A,B,C,Č,Ć,D,Dž,Ð,E,F,G,H,I,J,K,L,Lj,M,N,Nj,O,P,R,S,Š,T,U,V,Z,Ž   

W ramach języka chorwackiego występują trzy duże dialekty (względnie grupy dialektów):

    * dialekt czakawski
    * dialekt kajkawski
    * dialekt sztokawski

Podstawą chorwackiego języka ogólnonarodowego jest dialekt sztokawski.

źródło: http://www.wikipedia.pl