Menu
Start Dlaczego Dakota? Oferta Cennik Kontakt

Umowy kupna - sprzedaży Usługi dla biur tłumaczeń Druk zamówienia Regulamin usług Płatności Wypełnij deklarację AKC-u Przygotuj dokumentację akcyzową Tanie Bilety Lotnicze Tanie linie lotnicze sprzedaż biletów on-line

Kontakt GG
Numer GG: 2885665 Klikj tu:

Tłumaczymy
angielski chorwacki czeski duński flamandzki francuski litewski hiszpański niderlandzki niemiecki słowacki słoweński rosyjski ukraiński szwedzki włoski

Start duński

język duński

Język duński (dansk, det danske sprog) - język z grupy skandynawskiej języków germańskich. Posługuje się nim około 5,2 mln mówiących, głównie w Danii i Szlezwiku-Holsztynie w północnych Niemczech (ok. 50 tys. osób). Duński w charakterze języka urzędowego używany jest w Danii a także na Grenlandii i Wyspach Owczych. W Islandii, która aż do 1944 r. była posiadłością Danii, duński jest nauczany jako jeden z głównych języków obcych, obok angielskiego, norweskiego i szwedzkiego. Najstarsze zapisy runiczne pochodzą z V w., natomiast zabytki języka duńskiego w alfabecie łacińskim pochodzą z końca XIII w. (ustawy Skanske Lov i Jyske Lov). Można wyróżnić 3 główne dialekty: jutlandzki, zelandzki i fioński, przy czym standardowy język duński tzw. rigsmål powstał w XVII w. na bazie dialektu zelandzkiego. Duński język literacki (duń. rigsdansk lub rigsmål) oparty jest na dialekcie miejskim Kopenhagi oraz jej okolic. W odróżnieniu od języka szwedzkiego oraz norweskiego, nie ma regionalnych odmian języka, zaś dialekty mają raczej niski prestiż społeczny. Ponad 20% użytkowników języka duńskiego mieszka w strefie stołecznej, tu mieści się także ogromna większość instytucji rządowych i większych przedsiębiorstw, działa tu także telewizja państwowa, wychodzą większe gazety, dzięki czemu dialekt miejski Kopenhagi oraz oparty na nim język literacki ma w społeczeństwie najwyższy prestiż. Wyróżnia się trzy główne grupy dialektów języka duńskiego:     * wschodnioduńskie (østdansk): dialekty Bornholmu, Skanii i Hallandu;     * duńskie wyspiarskie (ødansk): dialekty Zelandii, Funen, Lolland, Falster oraz wyspy Møn     * jutlandzkie (jysk), dzielone następnie na wschodnio-, południowo-, zachodnio- i północnojutlandzkie. Z historycznego punktu widzenia, do dialektów wschodnioduńskich zalicza się także południowe języka szwedzkiego. Wynika to z faktu, że aż do 1658 r. obszary Skanii, Blekinge oraz Hallandu należały do Danii i były zamieszkane przez ludność duńską. Później natomiast obszary te zostały zajęte przez Szwecję i obecnie znajdują się na terenie tego państwa. źródło: http://www.wikipedia.pl